Przewodnik po odmianach C. ciliatus (część 1)
Przejdź do: części 2, części 3

O gekonach orzęsionych można powiedzieć, że nie istnieją dwa identyczne osobniki. U tego gatunku występuje wiele odmian, barw a także dodatkowych cech. Należy zaznaczyć, że wzory, barwy i cechy są poligeniczne, czyli kodowane przez wiele różnych genów. Dlatego nie jest możliwe precyzyjne określenie jak będzie wyglądało potomstwo danej pary, a zdarza się, że bliźniacze młode wyglądają zupełnie inaczej. Ponadto gekony reprezentujące tę samą odmianę, mogą znacznie różnić się wyglądem. 

Wartą uwagi jest także zdolność gekonów do zmiany ubarwienia. Gekony zmieniają kolor eksponując barwy od szarawych, bladych i niewyraźnych do niezwykle intensywnych. Intensyfikacja zabarwienia zwana jest "fire-up", a stadium, w którym kolory są blade "fire-down". Zdarza się również, że osobniki, które wypoczywają na słońcu, a któraś część ich ciała jest zasłonięta np. przez łapkę czy liście, są wybarwione tylko częściowo. Większość powierzchni ciała jest w stadium "fire-up" a
zasłonięte fragmenty w "fire-down". Wówczas mówi się o stadium "misfire".

Ponadto należy pamiętać, że podczas gdy struktury i wzór gekona można określić tuż po wykluciu oraz, że są one niezmienne,  kolor gekonów zmienia się wraz z wiekiem. Predykcja koloru dorosłych osobników jest niezwykle trudna. Młode gekony tuż po wykluciu są czerwonawe i pozostają takie przez okres nawet do kilku tygodni. Dopiero w wieku ok. 7 miesięcy nabierają ostatecznych kolorów. Często wówczas okazuje się, że nieciekawe młode przeistaczają się w zachwycające dorosłe osobniki.

Poniżej przedstawiono najczęściej spotykane odmiany. Należy zaznaczyć, że często można natknąć się na osobniki, które bardzo trudno sklasyfikować do danej odmiany, gdy reprezentują kilka cech jednocześnie. Jednakże gekon powinien być określany na podstawie cechy najbardziej u niego widocznej i wyraźnej, takiej, która pierwsza rzuca się w oczy.

Bicolour (barwa/wzór)

Ciało gekona jest w jednym kolorze lecz w dwóch jego odcieniach. Głowa i grzbiet są w jednym kolorze a reszta ciała w drugim. Najczęściej spotyka się osobniki czerwone, nazywane Red Bicolour.
1. Podstawowe odmiany (wzory) i barwy:
Bicolour

Buckskin/Patternless (barwa/wzór)

Osobnik nie posiada  żadnego wzoru, jego kolor jest jednolity na całym ciele. Gekony przyjmują bardzo rozmaite barwy, od ciemnego brązu, czekolady (Chocolate), przez zieleń (Olive) i żółć (Yellow), po pomarańcz (Orange) i czerwień (Red).
Buckskin

Chevron/Chevron-Back (wzór)

Jest to odmiana bardzo zbliżona do Fire i Harlequin, u której cechą charakterystyczną jest to, że jaśniejszy kolor na grzbiecie przerwany jest V-kształtnymi liniami. Z angielskiego chevron oznacza szewron, czyli V-kształtną naszywkę na wojskowych mundurach.

Fire/Flame (barwa/wzór)

Grzbiet gekona jest w jasnym kolorze, zdecydowanie odróżnia się od reszty ciała. Na bokach i kończynach mogą występować delikatne przebarwienia, jednak za osobnika "wysokiej jakości" uważa się takiego, którego kolor poza grzbietem jest jednolity.
Fire

Harlequin (barwa/wzór)

Odmiana zbliżona do Fire, u której na bokach ciała w dolnej jego części występują znaczenia o kolorze najczęściej takim samym jak grzbiet. Ponadto na kończynach mogą także występować przebarwienia.
Harlequin
Extreme Harlequin

Harlequin, u którego znaczenia na bokach są spotęgowane. Za "prawdziwe" Extreme Harlequin uznaje się jednak tylko osobniki, których wzory na bokach stykają się z grzbietem. Takie, których znaczenia pokrywają boki w większym stopniu niż u zwykłych Harlequin i niemalże łączą się ze wzorem na grzbiecie, nazywa się czasem Super Harlequin.
Extreme Harlequin

Tiger (wzór)

Charakterystyczną cechą tej odmiany są występujące po obu stronach ciała pasy, które łączą się na grzbiecie. Najczęściej spotykane są osobniki żółte (Yellow Tiger) oraz pomarańczowe (Orange Tiger). Intensywność cechy u poszczególnych osobników jest różna w związku z czym wyróżnia się:
Brindle

Pasy po bokach ciała są grubsze i liczniejsze, często ułożone dychotomicznie oraz zlewające się ze sobą. Odmianę trudno odróżnić od "zwykłego" Tiger.
Brindle
Tiger
Marble

Pasy są bardzo grube, a boki ciała niemal całkowicie przez nie zasłonięte. Odmiana bardzo często mylona z Extreme Harlequin jednak łatwo odróżnić ją po tym, że tak jak w przypadku wszystkich odmian Tiger pasy łączą się ze sobą na grzbiecie.
Marble
Pox

Pasy nie tworzą tu linii lecz występują w postaci ułożonych linearnie kropek.
Pox

Tricolour/Calico (barwa)

Do tej odmiany zalicza się gekony bez względu na wzór, lecz takie u których wyraźnie rozróżnialne i widoczne są trzy kolory. "Prawdziwy" tricolor to taki, u którego trzeci kolor nie stanowi jedynie pojedynczych plamek. Często błędnie nazywa się tricolorem gekona, który posiada rozlane kropki na bokach (portholes).
Tricolour




Jesteś tutaj: Przewodnik po odmianach R. ciliatus (część 1)
Projekt Winkler & Radecki.
Wszelkie prawa autorskie zastrzeżone.

Liczniki